„Kroczę czystymi stopami po Matce Ziemi.
Przekraczam lęk i mogę spojrzeć z odwagą w ciemność i pustkę.
Pokój mieszka w moim sercu.
Odczytuję nauki przodkiń z łatwością, z ufnością kroczę przez życie wierząc,
że zawsze znajdę schronienie i pożywienie.
Umiem dostrzegać wszystkie przejawy życia i umiem im służyć,
i służę z radością.
Mam siłę i jasność widzenia, tworzę świat pokoju, harmonii i równowagi.
Kroczę przez życie zgodnie z prawami Matki Ziemi w miłości i współczuciu dla wszystkich istot”
Poemat indiańskiego plemienia Ute
