Czy można żyć bez jedzenia i picia? Oto niesamowite odkrycia ludzi żyjących światłem. O tym jak nasza świadomość kształtuje naszą rzeczywistość.

Afirmacje stosowane z Techniką Emocjonalnego Uwalniania

Mamy w podświadomości wiele starych programów z przeszłości. Programów osobistych i zbiorowych. Spróbujmy wykorzystać technikę EFT, aby uwolnić się od nich. Szczęśliwie zastosowanie jej nic nie kosztuje, jedynie trochę czasu poświęconego sobie i zaangażowania. Ja ją wypróbuję, ponieważ jest łatwa i ufam, że przyniesie efekt.

„Jestem, który jestem;

Jestem dzieckiem Boga;

Jestem dzieckiem wszechświata;

Jestem pełnią w miłości;

Jestem pełnią w świetle;

Jestem przykładem Boskości;

Jestem boskim posłańcem;

Jestem, który jestem, którzy jesteśmy i chociaż mam ten problem (nazwij
problem), całkowicie kocham i akceptuję siebie (podczas opukiwania punktu 1 – wewnętrzny koniec brwi nad lewym okiem – powtórz trzy razy „Całkowicie kocham i akceptuję siebie takim jakim jestem”. Następnie opukuj punkty od 2 do 9 trzy razy i zakończ słowami: „dziękuję za uzdrowienie, które ma miejsce”. Powtórz całą procedurę trzy razy dziennie przez trzy dni.

# 1 – na początku brwi, dokładnie powyżej jednej ze stron nosa,
# 2 – na kości znajdującej się po zewnętrznej stronie oka,
# 3 – na kości znajdującej się poniżej oka, około 2,5 cm poniżej źrenicy,
# 4 – na małym obszarze znajdującym się pomiędzy podstawą nosa a górną wargą,
#5 – w połowie drogi między brodą i zakończeniem dolnej wargi,
Przejdź teraz do tułowia – do punktu # 6.
#6 – miejsce gdzie łączy się kość obojczyka i żebro. Aby je znaleźć, umieść swój palec wskazujący w zagłębieniu przypominającym literę U na początku obojczyka (w pobliżu miejsca, gdzie mężczyźni wiążą krawat). Z podstawy U skieruj swój palec 2,5 cm w kierunku pępka, a następnie 2,5 cm w lewo (lub prawo).
# 7 – na boku ciała, w punkcie mieszczącym się na poziomie równym z brodawką sutkową (u mężczyzn) lub środkiem paska stanika (u kobiet). Około 10 cm poniżej pachy.
Przejdź teraz do dłoni – do punktu # 8.
# 8 – znajduje się on na zewnętrznej stronie każdej dłoni ok. 1 cm nad wgłębieniem między kostkami podstawy palca serdecznego i małego. Jeśli wyobrazisz sobie linię między kostkami prowadzącą od małego do serdecznego palca i uznasz ją za podstawę trójkąta równobocznego, którego oba boki zbiegają się u wierzchołka w kierunku nadgarstka, wtedy punkt #8 będzie właśnie tym wierzchołkiem trójkąta.
Przejdź teraz do tułowia – do punktu # 9.

# 9 – przecięcie dwóch linii na czubku głowy (linia poprowadzona od wierzchołka jednego ucha, nad głową, do wierzchołka drugiego ucha oraz linia poprowadzona od czubka nosa do podstawy czaszki)
Punkt PR – mieści się on w środkowej części umięśnionej zewnętrznej części dłoni pomiędzy końcową częścią kości nadgarstka i nasadą małego palca. Ten punkt jest też nazywany Punktem Karateki. Opukujesz to miejsce, aby dokonać Psychologicznego Odwrócenia (PR –Psychological Reversal).

pobrane ze strony: http://www.maryandalan.republika.pl/index.htm

Wybór imienia

Jestem czasem jak kłoda która uderza
częściej jak kłoda niesiona przez fale
ale do mnie należy wybór jak siebie nazwę
jestem kłoda zbuntowana
jestem kłoda w masce
na wzór bogów wyciosana
jestem kłoda pyszna choć bezkształtna
we mnie mieszka obraz ukryty
postawcie mnie na skrzyżowaniu dróg

Jestem kłoda która śmieje się z pożaru
jestem strumień który bije bezmyślna ręka
jestem jak nawiedzone dziecko które pokaże w tłumie sprawcę
jestem jak ptak o przestrzelonym gardle który śpiewa
jestem kłodą twardą która nie wybacza
jestem narzędziem które czeka by wykonać dzieło
jestem uchem ogłuchłym od szyderstwa
i śliną świętego przekleństwa

Jestem klęską i sprzecznością w próbie działania
jestem owocem sporu o istnienie
dlaczego miałabym się pomniejszać
Jestem kłodą rzuconą w górę która nie spada
Jestem tym od czego ginę

Julia Hartwig z tomu „Wolne ręce”, 1969

Czy poznalibyśmy całe spektrum doznań bez biegunów przeciwieństw? Czy żyjąc w idealnej krainie nie zostalibyśmy pozbawieni odczuwania? Czy zaprzeczając złu nie pozbawiamy świata jednego z biegunów? Czy chcemy pozbyć się  smutku, złości, czerni, ciemności i wszystkich opozycji do „pozytywnych” stron życia? Czy to nie zachwiałoby równowagi?

Sam Budda już 2500 tysiąca lat temu odkrył zasadę harmonii, złoty środek, który daje poczucie pełni. ” Jeśli zbyt mocno naciągniesz strunę – pęknie, jeśli za lekko – nie wyda dźwięku.”

Może więc postrzegając bardziej sercem i z miłością akceptując świat takim jaki jest, koncentrujemy się na „złotej harmonii”? Może wyjściem z racjonalizacji jest właśnie akceptacja i poddanie? Akceptacja i nieocenianie, gdyż jak twierdzą niektórzy, w każdej porażce jest zaczątek zwycięstwa i w każdej złej sytuacji jaśnieje iskierka dobra. Może więc całe spektrum przeciwieństw jest nam bardzo potrzebne?

Oto przypowieść, która też jest próbą odpowiedzi na to pytanie.

Pewnego dnia uniwersytecki profesor postanowił sprowokować swoich uczniów. Zapytał:
- Czy Bóg stworzył wszystko, co istnieje?
Pewien student odparł odważnie:
- Tak, stworzył.
- Wszystko? – spytał nauczyciel.
- Tak, wszystko – brzmiała odpowiedź studenta.
- W takim razie Bóg stworzył także zło, prawda? Ponieważ zło istnieje – powiedział nauczyciel.
Na to student nie znalazł odpowiedzi i zamilkł. Nauczyciel był zachwycony możliwością udowodnienia po raz kolejny, że wiara jest tylko mitem. Niespodziewanie inny student zgłosił się i spytał:
- Czy mogę zadać Panu pytanie, panie profesorze?
- Oczywiście – brzmiała odpowiedź.
- Czy zimno istnieje?
- Oczywiście – odpowiedział profesor. – Czy nigdy nie czułeś zimna?
- W rzeczywistości, proszę pana, zimno nie istnieje. Według badań fizycznych zimno jest całkowitym brakiem ciepła. Przedmiot może być badany tylko jeśli posiada i transmituje energię; to właśnie ciepło jest obiektem, który transmituje swoją energię. Bez ciepła przedmioty są obojętne, niezdolne do reakcji. Ale zimno nie istnieje. Stworzyliśmy termin `zimno’, by wyjaśnić brak ciepła. A ciemność? – kontynuował student.
- Istnieje – odparł profesor.
- Myli się pan ponownie. Ciemność jest całkowitym brakiem światła. Można badać światło i jasność, ale nie ciemność. Pryzmat Nicholsa pokazuje mnogość różnych kolorów, na które może zostać rozbite światło pod względem długości fal. Ciemność jest terminem, który stworzyliśmy, by wyjaśnić całkowity brak światła.
Na koniec student zapytał:
- A zło, profesorze, czy zło istnieje? Bóg nie stworzył zła. Zło jest nieobecnością Boga w ludzkich sercach, jest brakiem miłości, człowieczeństwa i wiary. Miłość i wiara są jak ciepło i światło. One istnieją, ich brak prowadzi do zła.
Tym razem to profesor trwał w milczeniu…

Nazwisko studenta brzmiało: ALBERT EINSTEIN.

Był tam też bardzo prosty człowiek, który również był uczniem, nazywał się Kalu, biedak. Był tak wierny, religijny, emocjonalny, że miał w swoim pokoju setki posążków różnych bogów. Wczesnym rankiem kąpał się w Gangesie, potem czcił te bożki. Oczywiście każdego musiał czcić po równo, bo któryś mógłby poczuć się urażony. Tak mijały Kalu całe dnie, zaś wszyscy śmiali się z niego: „Co ty robisz? Jeden Bóg wystarcza”.

Vivekananda najbardziej celował w naigrywaniu się z Kalu:

- Jesteś po prostu głupi, to przecież tylko kamienie! A ty marnujesz swoje życie.

Ale Kalu nikogo nie słuchał; dalej robił swoje.

Pewnego dnia Ramakrishna dał Vivekanandzie pewną metodę praktykowania uważności: „Idź do swojego pokoju, zamknij drzwi i praktykuj ją”. Gdy Vivekananda doszedł do pewnego etapu, poczuł się tak pełny władzy, że przyszła mu do głowy myśl: „Jeśli teraz powiem w myśli do Kalu, żeby wziął wszystkie swoje bożki i wrzucił je do Gangesu, zrobi to”.

I tak też zrobił. Siedząc w swoim pokoju, powiedział w głębi siebie: „Kalu, zbierz wszystkie swoje bożki i wrzuć je do Gangesu”.

Kalu zebrał wszystkie bożki do jednej wielkiej torby i zaczął ją ciągnąć po schodach. Ramakrishna pobiegł za nim i zapytał go:

- Co robisz?

- Nagle usłyszałem głos – odrzekł Kalu  – musiał przyjść od samego Boga, bo nikogo nie było w pokoju. Głoś powiedział: „Kalu, zbierz wszystkie swoje bożki i wyrzuć je do Gangesu”. Był tak potężny, że nie mogłem w niego wątpić.

- Chodź. Weź z powrotem swoje bożki – rzekł Ramakrishna. – Pokażę ci, skąd był ten głos.

Zapukał do Vivekanandy, który wyszedł z pokoju. Ramakrishna był bardzo rozzłoszczony:

- Vivekananda, to jest ostatnia rzecz, jakiej mogłem spodziewać się po tobie. Mówiłem, żebyś był uważny, a nie niszczył życie tego biedaka. On jest tak prostoduszny i kochający, to taki piękny człowiek, jak możesz mu to robić? Od tej pory nigdy nie dostąpisz takiej samej władzy.

Tak jak powiedział, Vivekananda zmarł, nie dostąpiwszy oświecenia. Mimo, że stał się sukcesorem Ramakrishny, ponieważ był wielkim mówcą, miał pewną charyzmę i wpływ na ludzi… sam zmarł jako biedak, nic nie wiedząc. Powodem było to, że zakłócił życie tego prostodusznego człowieka, gdy dostał odrobinę władzy i natychmiast jej użył – nie dla korzyści, ale po to, by komuś zaszkodzić.

Jedynym antidotum na nadużywanie mocy psychicznych jest miłość. Jeśli jej nie ma, władza wszystko zniszczy. Bogactwo, prestiż, polityka czy psychika – nie ma to znaczenia. Zawsze wtedy, gdy czujesz się silny, jeżeli nie masz miłości jako antidotum, twoja władza stanie się przekleństwem dla innych, ponieważ władza zaślepia. Miłość otwiera oczy, oczyszcza oczy… Twoje widzenie staje się czyste.

z nauk Osho

Trójkąty w mandalach wprowadzają zmianę. Kierują twoją uwagę ku wiecznej równowadze rosnących i opadających energii. Trójkąt może ukazać ci to, co powinieneś wiedzieć, aby nie zboczyć z właściwej drogi. Trójkąt może skierować cię ku pierwiastkowi duszy w głębi twojego serca.
W środku czyste kolory, zewnętrzne z użyciem brokatowych farbek. Piękne efekty świetlne.

Fenomen mandali polega na tym, że jest to obraz zarówno działający na podświadomość, jak i odbijający to, co w podświadomości ukryte, zepchnięte lub wyparte.
Mandala obnaża najgłębsze zasoby podświadomości, dzięki niej możemy dotrzeć do źródeł problemów, destrukcyjnych wzorców, psychicznych blokad i przyczyn niepowodzeń.
Za pomocą wybranych środków wyrazu wydobywamy na światło dzienne wszystko to, czego nie umiemy wypowiedzieć.

Mandala namalowana na szkle o średnicy 20 cm farbami witrażowymi. Do zawieszenia na oknie lub ścianie.

Dostępna.