Feeds:
Wpisy
Komentarze

Posts Tagged ‘Krishnamurti’

„Cathedral of Treas” by Emily Garces

„Przez poznanie samego siebie rozumiem poznanie każdej myśli, każdego nastroju, słowa, odczucia, poznanie działania umysłu, nie zaś poznanie dominacji ego, rozbudowanego ego – nic z tych rzeczy.Wyższe” Ja” , atman, stale pozostaje domeną myśli. Myśl jest rezultatem naszego uwarunkowania, to reakcja naszej pamięci – odziedziczonej lub bezpośredniej. I jeśli jedynie próbuje się medytować, bez uprzedniego, głębokiego, nieodwołalnego uświadomienia sobie, że w poznaniu siebie zawiera się wartość, wówczas staje się to całkowicie złudne i bezużyteczne. Zrozumienie tego jest niezmiernie ważne dla tych, którzy traktują sprawy poważnie. Jeżeli bowiem nie możecie zrozumieć, wasza medytacja i codzienne życie są rozdzielone, są od siebie odległe, tak bardzo odległe, że choćbyście medytowali, przyjmując rozmaite, bliżej nieokreślone pozycje medytacyjne, nie zobaczycie nic poza czubkiem własnego nosa. Jakąkolwiek pozycję przyjmiecie, cokolwiek zrobicie, nie będzie to miało żadnego znaczenia.(…) Ważne jest zrozumienie, czym jest poznanie samego siebie, po prostu bycie świadomym siebie, bez jakiegokolwiek wyboru, bez ” ja”, które ma źródło w kłębowisku pamięci – być po prostu tego świadomym, bez interpretowania, tylko obserwować działanie umysłu. Jednakże taka obserwacja jest utrudniona,  jeżeli za jej pomocą jedynie gromadzisz informacje co robić, czego nie robić, co osiągnąć. Jeżeli będziesz postępował w ten sposób, to jakbyś zatrzymywał proces aktywności umysłu rozumianego jako „ja”. Oznacza to, że musisz obserwować, dostrzegać fakt, obecną sytuację, to, co jest. Jeżeli podchodzi się do tego z pewną ideą, z założeniem na przykład: ” Nie wolno mi” czy ” Muszę”, które są reakcjami pamięci, wówczas aktywność tego,  co jest, zostaje powstrzymana, zablokowana, zatem nie ma uczenia się.

„Księga Życia” Jiddu Krishnamurti

Reklamy

Read Full Post »

"My hope" Pragati Sharma

„My hope” Pragati Sharma

„Miłość nie ma dnia jutrzejszego ani wczorajszego” „Gdy pomiędzy tobą i obserwowanym przedmiotem jest przestrzeń, wtedy widzisz, że nie ma w tobie miłości.

Badaliśmy naturę miłości i doszliśmy do wniosku, który, moim zdaniem, wymaga o wiele głębszego zastanowienia – trzeba o wiele głębiej i żywiej uświadomić sobie jego treść. Odkryliśmy, że dla większości ludzi miłość oznacza wygodę, bezpieczeństwo, gwarancję uczuciowej satysfakcji do końca życia. A tu ktoś taki jak ja przychodzi i pyta: „Czy to naprawdę jest miłość?” Pyta was i prosi, byście spojrzeli w głąb siebie. A wy staracie się tam nie spoglądać, bo to jest bardzo kłopotliwe. Wolelibyście raczej dyskutować o duszy lub sytuacji politycznej czy ekonomicznej. Jednakże gdy znajdujecie się w ślepym zaułku i jesteście zmuszeni do tego spojrzenia w głąb siebie, zdajecie sobie nagle sprawę z tego, że to, co uważaliście za miłość, nie jest wcale miłością, że to tylko wzajemne zaspokajanie, wzajemne wykorzystywanie.

Jeżeli mówię: „Miłość nie ma dnia jutrzejszego ani wczorajszego” lub: „Gdy nie ma środka, wówczas jest miłość”, to jest to rzeczywistością, dla mnie, ale nie dla was. Możecie mnie cytować, a z cytatu zrobić receptę, ale to nie ma znaczenia. Musicie to ujrzeć sobą. Aby to jednak uczynić, musicie mieć wolność patrzenia, musicie być wolni od wszelkiego potępienia, od wszelkiego osądzania, zgadzania się lub nie zgadzania.

(więcej…)

Read Full Post »

Anna M. Roczkowski

Anna M. Roczkowski

„Prawda nie jest dla tych, którzy cieszą się szacunkiem, ani nie dla tych, którzy za cel stawiają sobie ekspansję i samospełnienie. Prawda nie jest też dla tych, którzy poszukują bezpieczeństwa i stabilizacji. Stabilizacja bowiem to po prostu przeciwieństwo braku stabilizacji- złapani w sidła poszukują czegoś, co w rzeczywistości nie istnieje, a stanowi jedynie wytwór ich umysłu. Dlatego człowiek, który chce odkryć rzeczywistość, musi zaprzestać poszukiwań- co wcale nie oznacza, że powinien być zadowolony z tego, co jest. Wręcz przeciwnie, człowiek zainteresowany odkryciem prawdy musi wewnętrznie być prawdziwym rewolucjonistą. Nie może należeć do żadnej klasy, do żadnego narodu, grupy, być zwolennikiem jakiejś ideologii czy wyznawcą jakiejkolwiek zorganizowanej religii, gdyż prawda nie znajduje się w świątyni czy w kościele, prawdy nie można odnaleźć w wytworach ludzkich rąk i umysłów. Prawda dochodzi do głosu jedynie wtedy, gdy odrzuci się wszystko to, co człowiek stworzył z pomocą swoich rąk i umysłu, a odrzucenie tego nie jest kwestią czasu. Prawda przychodzi tylko do człowieka wolnego od czasu, do człowieka, który z czasu nie czyni narzędzia swojej ekspansji. Czas to pamięć o dniu wczorajszym, to pamięć o rodzinie, rasie, o naszym charakterze, o zgromadzonych doświadczeniach, które składają się na „ja” i „moje’.

Jiddu Krishnamurti „KSIĘGA ŻYCIA”

Read Full Post »

orzełPięknie napisane słowa o uczuciach, tych pięknych i tych potępianych. Wszystkie one są po to, aby je swobodnie wyrażać i odczuwać, aby przepływały wartko jak płynie rzeka. Aż w końcu bez oceniającego …. zostanie sama obserwacja.

„Wszystkie myśli i uczucia muszą rozkwitać, by mogły żyć i umierać.

Rozkwita w tobie wszystko – ambicja, chciwość, nienawiść, radość, namiętność;

w tym rozkwitaniu jest śmierć tych rzeczy oraz wolność.

Tylko w wolności możliwy jest rozkwit, nie zaś w tłumieniu, kontrolowaniu i dyscyplinowaniu, które tylko niszczą i zniekształcają;

(…)…nie jest łatwo pozwolić rozkwitać zawiści; potępiamy ją albo żywimy, nigdy nie dajemy jej wolności.

Tylko w wolności fakt zawiści odsłania swój kolor, kształt, głębokość i osobliwości; stłumiona nie objawia się swobodnie i w pełni. Kiedy ukaże się już całkowicie, następuje jej kres odsłaniający inne fakty – pustkę, samotność i lęk. Gdy i tym faktom – rezultatom pozwalamy rozkwitnąć w wolności i pełni, konflikt między obserwatorem i obserwowanymi zjawiskami ustaje; nie ma już cenzora, a jedynie sama obserwacja,czyste postrzeganie(…)”

J.Krishnamurti „Dziennik z podróży”

Read Full Post »