Feeds:
Wpisy
Komentarze

Posts Tagged ‘wiersz’

Jeszcze wczoraj myślałem

o sobie jako o cząstce

Drgającej bezładnie w kuli

życia.

Teraz wiem, że to ja jestem tą kulą,

zaś całe życie w formie

Rytmicznych cząstek porusza się we mnie.

Kahlil Gibran

Reklamy

Read Full Post »

„Poznałem dobro i zło,

Grzech i cnotę, prawo i bezprawie;

Skazywałem i byłem skazańcem;

Przeszedłem przez narodziny i śmierć,

Radość i cierpienie, niebo i piekło;

i na końcu zrozumiałem,

że jestem we wszystkim

i wszystko jest we mnie.”

Hazrat Inayat Khan

Read Full Post »

Ciężar jest fundamentem lekkości,

Łagodność jest mistrzem czynów.

Mędrzec, choć jest w ciągłej podróży,

Nie porzuca swojego skarbu,

Nie daje się uwieść czarom scenerii

Ani próżności ceremoniału.

(więcej…)

Read Full Post »

 

Zen Sculpture New York

Zen sculpture New York

 

Istota ludzka to pensjonat.

Każdego ranka przybywa ktoś nowy.

Radość, przygnębienie, podłość,

chwila przytomności zjawia się

niczym nieoczekiwany gość.

Witaj ich i zabawiaj wszystkich!!!

(więcej…)

Read Full Post »

Stworzenie.

lotos biały2

Bo wiosna rodzi świat

A świat wiosnę zrodził

I powstał cudów kwiat

Co inne cuda spłodził

I chmury deszcz wydały

I słońce promienie

Wyległy z nizin skały

Wypiętrzając z dna ziemię

I powstał pierwszy szczyt

Co inne ma pod sobą

I nadał światu styl

I stworzył erę nową.

To wiosna rodzi świat

A  świat u stóp złożył

Swoich cudów kwiat

Temu kto go stworzył

Dorota, 1989

Read Full Post »

Tam, gdzie jestem.

ptak1

Gonisz mnie, szukasz mnie,

A znajdujesz tylko cień i śmiech wiatru.

Pragniesz mnie, wołasz mnie,

A znajdujesz tylko szmer górskiego potoku.

Gonię gdzieś naprzód wciąż,

Uciekając przed tobą,

Kryję się pośród mgły

I między kwiatów wonią.

Szukaj mnie w rannym słońcu,

Śpiewie ptaków, szumie drzew,

Szukaj mnie w kroplach deszczu

I porannej białej mgle.

Dorota, rok 1989

Read Full Post »

lotos róż 6

Mych myśli uporczywy krzyk,

Rozdziera ciszę Istnienia.

Dlaczego wierzę w ich byt?

Nie mają przecież znaczenia.

Istnienie bez myśli się obywa,

Cisza wystarcza za słowa,

Obecność sama się odkrywa,

Gdy cichnie myśl i mowa.

Przenieś mnie obecna chwilo

W prostotę swojego Isnienia,

W twym jasnym świetle niech zginą

Wszelkie mary i przywidzenia.

Dorota

29/05/2009

Read Full Post »

Older Posts »